Hendrik van Veenendaal schildert zijn landschappen zonder menselijke elementen en toch heeft zijn werk niets desolaats, eerder roept het een gevoel van heimwee op, naar hoe het ooit geweest moet zijn. Maar ook een vaag verlangen naar zo'n land vol kleur waar men nog ontdekkingen kan doen. Alles draait om de beweging, de lichtval en het reliëf. Zonder ooit volledig abstract te worden weet hij die sfeer te vangen en aan de beschouwer overbrengen..
Nelly van Nieuwenhuijzen registreert op persoonlijke en expressieve wijze datgene wat haar boeit. Zij geeft de op het eerste gezicht klassieke onderwerpen zoals landschappen, bloemen of poezen een eigen inhoudelijke lading. Ze verbeeldt niet op de eerste plaats de wolken, maar juist de dreiging of de vluchtigheid ervan. Niet de bloemen, maar hun kwetsbaarheid en kleurige uitbundigheid.
Rijnhard Schregardus verbeeldt zowel in zijn materieschilderijen als in zijn keramiek oeroude thema’s als goden, helden en wachters. Met zand, lijm, pigment en verf bouwt hij zijn voorstellingen op tot uitgebalanceerde en boeiende composities. Het gebruik van warme, diepe aardkleuren in combinatie met een boeiende beeldtaal verleent zijn werken een mysterieuze aantrekkingskracht.
In zijn werk beweegt Beniti Cornelis tussen droom en werkelijkheid, tussen figuratie en abstractie. Hij put uit het onderbewuste en legt de sporen bloot die het leven daarin ahterlaat. Er verschijnt een beeld van licht en donker, open ruimtes en afgebakende vlakken, van lijnen die plekken en littekens suggereren. De spanning wordt gedragen door zwarte lijnen, die aan naden of tekens doen denken. Deze grafische ingrepen begrenzen, versterken of doorklieven de meestal in aardkleuren aangebrachte vlakken.
Het onderwerp van Iris Slock is vrijwel steeds de menselijke figuur, al dan niet omringd door dieren of voorwerpen. Ledematen lopen abstract door elkaar heen, zonder dat de beschouwer het gevoel krijgt dat er iets niet klopt. De speelse manier waarop de figuren zijn verbeeld, maakt dat er een vanzelfsprekendheid optreedt. Haar kleurgebruik is warm en helder. De titels dragen bij aan het vrolijke karakter van haar werk en tegelijkertijd aan de geheimzinnigheid van de achterliggende betekenis
De Spaanse schilder Manuel Esteban is een colorist pur sang. De zuidelijke sfeer in zijn werk wordt bepaald door het gebruik van een intens en helder kleurengamma en een groot contrast tussen licht en schaduw. De karakteristieke, rijzige gestalten die zijn schilderijen bevolken verbeelden de universele mens, geplaatst in een situatie die overal en in iedere tijd zou kunnen bestaan.
